त्यो इतिहास कोर्ने कार्य गरेकी थिइन्-सिर्जना योञ्जनले -अहिले सिर्जना सिंह योञ्जनका नामबाट परिचित)। उनले त्यतिबेला दक्षिण कोरियाको सिउलमा भएको वल्र्ड मिस युनिभर्सिटी शीर्षकको प्रतियोगितामा नेपालका तर्फबाट प्रतिनिधित्व गरेकी थिइन् जसमा उनले मिस ट्यालेन्टको अवार्ड पनि जितेकी थिइन्। त्यो वल्र्ड मिस युनिभर्सिटी प्रतियोगिताको चौथौं संस्करण थियो जसमा विश्वका विभिन्न मुलुकका ७३ जना युवतीको सहभागिता थियो। वल्र्ड मिस युनिभर्सिटीकै पाँचौं संस्करण अर्थात् सन् १९९१ को प्रतियोगितामा भने नेपालका तर्फबाट हनी रौनियार र सनी रौनियार दिदीबहिनीको एकसाथ सहभागिता रह्यो। त्यसपछि १९९२ मा पद्मा हीराचन, १९९५ मा विनीता जोशीले उक्त प्रतियोगितामा नेपालको प्रतिनिधित्व गरे। त्यसपछि ५ वर्षको अन्तरालमा अर्थात् सन् २००० को वल्र्ड मिस युनिभर्सिटीमा नेपालको तर्फबाट प्रभा अमात्यले सहभागिता जनाइन्। त्यसपछि सन् २००३ मा मात्र नेपालको उक्त प्रतियोगितामा प्रतिनिधित्व हुनसक्यो। दक्षिण कोरियामै सम्पन्न वल्र्ड मिस युनिभर्सिटी-२००३ को मुख्य उपाधिमाथि भने नेपालको कब्जा रह्यो अर्थात् प्रतियोगितामा सहभागिता जनाएकी आयुषा श्रेष्ठले ‘वल्र्ड मिस युनिभर्सिटी-२००३’ को ताज पहिरिन्। हालसम्म नेपालले विभिन्न अन्तर्राष्ट्रिय सौन्दर्य प्रतियोगिताहरूमा जनाएको उपस्थितिमध्ये सबैभन्दा महत्वपूर्ण र पहिलो उपलब्धि नै आयुषा श्रेष्ठले उक्त प्रतियोगितामा आर्जन गरेको सफलता हो। उक्त प्रतियोगितामा आयुषापछि सन् २००५ मा पूजा बस्नेत, २००६ मा उषा रजक, २००७ मा आयुषा कार्की र २००८ मा पि्रयंका पोखरेलले प्रतिनिधित्व गरेका थिए।
सन् १९९० मा सिर्जना योञ्जनको यात्राबाट अन्तर्राष्ट्रिय सौन्दर्य प्रतियोगितामा नेपालको सहभागिताको थालनी भएको मितिबाट पछिल्लो पटक मिस नेपाल २०११ का टप थ्री विजेताहरू मलिना जोशी, अनुपमा गुरुङ र सरिना मास्केको क्रमशः मिस वल्र्ड, मिस अर्थ र मिस इन्टरनेसनल-२०११ को यात्राअवधिलाई नियाल्ने हो भने अन्तर्राष्ट्रिय सौन्दर्य प्रतियोगितामा नेपालको उपस्थिति भएको दुई दशक पूरा भएको देखिन्छ। यसबीच झन्डै ६ दर्जन युवतीले विभिन्न प्रतियोगितामार्फत नेपाललाई अन्तर्राष्ट्रिय मञ्चमा प्रस्तुत गरिसकेका छन्। यद्यपि उल्ल्ोखनीय उपलब्धि भने एकाध मात्र हात परेको छ। अन्तर्राष्ट्रिय सौन्दर्य प्रतियोगितामा महत्वपूर्ण मानिने मिस वल्र्ड, मिस अर्थ, मिस एसिया प्यासिफिक तथा मिस इन्टरनेसनलमा नेपाली सुन्दरीहरूको प्रतिनिधित्व हुने अवसर मिस नेपाल प्रतियोगिता प्रारम्भ भएयता जुरेको पाइन्छ। सन् १९९४ मा प्रथम मिस नेपालमा छानिएकी रुवी राणाले त्यतिखेर फिलिपिन्समा सम्पन्न मिस एसिया प्यासिफिकमा नेपालको प्रतिनिधित्व गरेकी थिइन्। त्यसपछि मिस नेपाल उपाधि विजेताले एसिया प्यासिफिकमा नेपालको प्रतिनिधित्व गर्ने अवसर पाउँदै गए। १९९७ मा ‘द हिडेन ट्रेजर’ नामक संस्थाको उदयसँगै पहिलो मिस वल्र्ड नेपाल कार्यक्रम सम्पन्न भयो जसको विजेता नेपाल सुन्दरीले मिस वल्र्ड प्रतियोगितामा पहिलो पटक नेपाललाई प्रतिनिधित्व गरिन्। यस दृष्टिबाट मिस वल्र्ड प्रतियोगितामा नेपाललाई उभ्याउने प्रथम युवती बनिन्-झरना बज्राचार्य। उनी मिस वल्र्ड नेपाल-१९९७ की विजेता थिइन्। सोही वर्ष आयोजित मिस नेपाल प्रतियोगिताकी विजेता नीलिमा गुरुङले भने मिस एसिया प्यासिफिकमा सहभागिता जनाएकी थिइन्। वर्ष १९९८ मा काठमाडौं जेसिसको सहभागितामा द हिडेन ट्रेजरले मिस नेपाल प्रतियोगितालाई निरन्तरता दियो। मिस नेपाल प्रतियोगिताकी विजेताले मिस वल्र्ड तथा फस्ट रनर अपले मिस एसिया प्यासिफिक प्रतियोगितामा सहभागिता जनाउने परम्पराले गति पायो। जसअन्तर्गत १९९८ की मिस नेपाल ज्योति प्रधानले मिस वल्र्डमा र उप विजेता निरु श्रेष्ठले मिस एसिया प्यासिफिकमा सहभागिता जनाए। मिस वल्र्ड प्रतियोगितापछि ज्योति अमेरिकामै बसेर नेपाल नफर्केकाले उनको ताज खोसियो र निरु श्रेष्ठलाई मिस नेपाल-१९९८ का रूपमा बढुवा गरियो। यो परम्परा सन् २००३ सम्म कायम रह्यो। सन् २००४ देखि भने मिस नेपाल प्रतियोगिताकी सेकेन्ड रनरले पनि अन्तर्राष्ट्रिय प्रतियोगितामा नेपालका तर्फबाट सहभागी हुने अवसर पाउने थाले। सन् २००४ मा थालनी भएको यो परम्पराको पहिलो भाग्यमानी बनिन्-मिस नेपाल-२००४ की सेकेन्ड रनर अप  अनिता गुरुङ। उनले सन् २००४ मा फिलिपिन्समा सम्पन्न मिस अर्थमा नेपालको प्रतिनिधित्व गरिन्। त्यसो त मिस अर्थमा सहभागिता जनाउने अनिता प्रथम नेपाली युवती भने होइनन्। सन् २००२ मा काठमाडौंमा सम्पन्न साफी क्विनकी विजेता नीरा गौतमले पहिलो पटक सन् २००२ मा मिस अर्थमा नेपालका तर्फबाट पहिलो सहभागिता जनाएकी थिइन् । मिस नेपाल-२००४ सँगै विजेताले मिस वल्र्डमा, फस्ट रनर अपले मिस एसिया प्यासिफिक  तथा सेकेन्ड रनर अपले मिस अर्थमा सहभागिता जनाउने परम्पराले गति लियो। सन् २००४ मा मिस एसिया प्यासिफिक प्रतियोगिता संचालनमा आउन सकेन  र सन् २००५ मा उक्त प्रतियोगिता मिस एसिया प्यासिफिक इन्टरनेसनलका रूपमा परिणत भयो। यसअघि एसिया प्रशान्त क्षेत्रको प्रतियोगिताका रूपमा परिचित उक्त प्रतियोगिता त्यसपछि एसिया प्रशान्त क्षेत्रको दायरा बाहिर गयो। मिस एसिया प्यासिफिक इन्टरनेसनल-२००५ मा भने मिस नेपाल-२००४ फस्ट रनर अप सराह गुरुङले सहभागिता जनाइन्। सन् २००६ मा मिस नेपाल प्रतियोगिता संचालन हुन सकेन। यद्यपि मिस नेपाल-२००५ की सेकेन्ड रनर अप आयुष्मा पोखरेलले मिस अर्थ-२००६ मा  सहभागिता जनाइन्। सन् २००७ देखि भने मिस नेपाल फस्ट रनर अपले मिस अर्थमा तथा सेकेन्ड रनरले मिस एसिया प्यासिफिक इन्टरनेसनलमा सहभागिता जनाए। यो परम्पराले २००९ को मिस नेपाल प्रतियोगितासम्म निरन्तरता प्राप्त गर्‍यो। त्यसपछि २०१० को मिस नेपाल प्रतियोगिता विजेताले मिस वल्र्ड, फस्ट रनर अपले मिस अर्थ तथा सेकेन्ड रनर अपले मिस इन्टरनेसनलमा सहभागिता जनाउने कार्यको थालनी भयो। जसअनुसार मिस नेपाल-२०१० को सेकेन्ड रनर अपका रूपमा संयुक्ता तिम्सिनाले मिस इन्टरनेसनलमा सहभागिता जनाइन्। मिस इन्टरनेसनल प्रतियोगितामा नेपालका तर्फबाट यो नै पहिलो सहभागिता भने थिएन। यसअघि सन् २००० मा उमा बोगटी तथा २००५ मा निशा अधिकारीले उक्त प्रतियोगितामा नेपालका तर्फबाट प्रतिस्पर्धा गरेका थिए । अन्य प्रतियोगितामा उपस्थिति मिस नेपाल प्रतियोगिताका विजेता तथा उपविजेता मात्र नभई अन्य प्रतियोगिताका विजेताहरूले पनि अन्तर्राष्ट्रिय सौन्दर्य प्रतियोगितामा नेपालको प्रतिनिधित्व गरेको पाइन्छ। तीमध्ये ग्रुप अफ इभेन्ट इन्टरटेनर्स, जि.ई.ई. नामक संस्थाको सक्रियता उल्लेखनीय छ। पुरुष सुन्दरता तथा प्रतिभा मापनको अन्तर्राष्ट्रिय प्रतियोगिता म्यानहन्ट इन्टरनेसनलमा नेपालको सहभागिताका लागि नेपालमा म्यानहन्ट इन्टरनेसनल नेपाल शीर्षकको प्रतियोगिताको थालनी जि.ई.ई.ले सन् २००३ मै गरेको हो। जसबाट पहिलो म्यानहन्ट इन्टरनेसनल नेपाल बने सुहृद ज्योति र उनले म्यानहन्ट इन्टरनेसनल-२००३ मा नेपालको प्रतिनिधित्व गरे। त्यसो त त्यसभन्दा पहिले नेपालका तर्फबाट म्यानहन्ट इन्टरनेसनलमा सन् १९९५ तिरै प्रशान्त ताम्राकारले उपस्थिति जनाएका थिए। त्यसैले अन्तर्राष्ट्रिय स्तरको पुरुष सौन्दर्य तथा बौद्धिकताको प्र्रतियोगितामा पहिलो प्रतिस्पर्धा गर्ने नेपाली युवा हुन्-प्रशान्त ताम्राकार। सन् २००३ पछि जि.ई.ई.ले औपचारिक रूपमा म्यानहन्ट इन्टरनेसनल नेपाललाई यसै वर्ष मात्र निरन्तरता दिएको छ। यस वर्ष नेपालमा आयोजित प्रतिस्पर्धाबाट निर्जन थापा म्यानहन्ट इन्टरनेसनल नेपालका रूपमा छनोट भएका थिए। यसबीच आन्तरिक छनोटबाट चन्दन अग्रवाल, रिकेश श्रेष्ठ तथा कनिज कोइरालाले म्यानहन्ट इन्टरनेसनलमा प्रतिनिधित्व गरेका थिए। यसैगरी जि.ई.ई.ले नै सन् २००५ देखि मिस टुरिज्म क्विन इन्टरनेसनल नेपाल शीर्षकको प्रतियोगिताको थालनी गरेको थियो। प्रथम मिस टुरिज्म क्विन इन्टरनेसनल नेपालका रूपमा सन् २००५ मा सिसेलिया गुरुङले मिस टुरिज्म क्विन इन्टरनेसनल-२००५  सहभागिता जनाएकी थिइन्। त्यसपछि मिस टुरिज्म क्विन इन्टरनेसनल प्रतियोगितामा कुन्छाङ मोक्तान, हेमा श्रेष्ठ, ऋचा थापा मगर तथा समृद्धि राईले सहभागिता जनाइसकेका छन्।
अन्तर्राष्ट्रिय सौन्दर्य प्रतियोगितामा सहभागिता जनाउने क्रममा सुमित्रा के.सी.जोशीले मिसेज वल्र्ड-१९९९ मा, मीरा बस्नेतले मिसेज इन्टरनेसनल-१९९९ मा, पूजा गिरीले मिसेज ग्लोबल-२००५ मा उपस्थिति जनाएका थिए। विभा प्रजापतिले ब्युटी अफ द वल्र्ड-२००८ तथा निकोल शाही मिस प|mेन्डसीप अफ द वल्र्डमा सहभागिता जनाएका थिए। परीक्षित प्रधान तथा अनुप सक्सेनाको नाम भारतमा सम्पन्न ग्राभिएरा मिस्टर इन्टरनेसनलमा सहभागिता जनाएका नेपाली युवाको सूचीमा पर्छ। यसैगरी मिस्टर एण्ड मिस युनिभर्सिटी इन्टरनेसनलमा पनि नेपालको प्रतिनिधित्व भएको देखिन्छ। जसअन्तर्गत सन् २००० मा देशराज पाण्डे र सावित्री पौडेलले सहभागिता जनाएका थिए। सोही प्रतियोगितामा नीरज बराल र दिव्या ढकालले २००६ मा,  हेमबुङ राई र स्वेच्छा अधिकारीले २००७ मा सहभागिता जनाएका थिए। उक्त प्रतियोगिताको सन् २००४ को संस्करणमा सहभागिता जनाएका नितेश कार्कीले स्पेशल अवार्ड प्राप्त गरेका थिए भने नीरज बरालले २००६ को मिस्टर युनिभर्सिटी इन्टरनेसनलको उपाधि जितेका थिए ।यसैगरी नेपलिज काउन्सिलको आयोजनामा सम्पन्न मिस इन्डिया वल्र्ड वाइड नेपाल-२०१० बाट भारतीय मूलका नेपालीहरूले मिस इन्डिया वल्र्ड वाइड प्रतियोगितामा नेपालका तर्फबाट सहभागिता जनाउने कार्यको पनि थालनी गरेका छन्। जसअन्तर्गत २०१० मा वत्सला शर्माले तथा रोमी शाहले २०११ को मिस इन्डिया वल्र्ड वाइड प्रतियोगितामा सहभागिता जनाइसकेका छन्। नेपलिज काउन्सिलकै आयोजनामा सम्पन्न लिटिल मिस वल्र्ड नेपाल शीर्षकको प्रतियोगितामार्फत विजेताले लिटिल मिस वल्र्ड-२०११ मा सहभागिता जनाउन पाउने ढोका खोलिएको छ। लिटिल मिस वल्र्ड २०११ मा विपश्वी पौडेलले प्रतिनिधित्व गरेकी थिइन्। नेपालले सन् २०१० देखि मिस ग्लोबल ब्युटी क्विन नामक अर्को अन्तर्राष्ट्रिय सौन्दर्य प्रतियोगितामा पनि सहभागिता जनाउन थालेको छ। ई.एस. क्रिएसन प्रा.लि.को आयोजनामा सम्पन्न मिस ग्लोबल ब्युटी क्विन नेपाल-२०१० को ताजसँगै सेलिना मोक्तानले ग्लोबल ब्युटी क्विन-२०१० मा सहभागिता जनाएकी थिइन्। उक्त प्रतियोगितामा यसपटकको नेपाली संस्करणकी विजेता इभिता ताम्राकारले प्रतिनिधित्व गर्नेछिन् । दुई पटक उपस्थिति जनाउने सुन्दरीहरू त्यसो त मिस नेपाल प्रतियोगिताका विजेता, उपविजेता तथा नेपाली संस्करणको अन्तर्राष्ट्रिय सौन्दर्य प्रतियोगिताका ताज विजेताहरूले नै सम्बन्धित अन्तर्राष्ट्रिय सौन्दर्य प्रतियोगितामा सहभागिता जनाउने ट्रेन्ड रहिआएको छ। यद्यपि केही युवतीले दुई पटक अर्थात् दुई फरक-फरक अन्तर्राष्ट्रिय सौन्दर्य प्रतियोगितामा सहभागिता जनाएको रेकर्ड छ। यसरी दोहोरो प्रतिनिधित्व जनाउने क्रममा ऋचा थापा मगरले मिस टुरिज्म क्विन इन्टरनेसनल -२००९ मा र सोही वर्ष मिस नेपाल-२००९ मा फस्ट रनर अपका रूपमा मिस अर्थ-२००९ मा नेपालको प्रतिनिधित्व गरिन्। यसैगरी कुन्छाङ मोक्तानले मिस टुरिज्म क्विन इन्टरनेसनल-२००७ मा र मिस नेपाल-२००९ को सेकेन्ड रनर अपका रूपमा मिस एसिया प्यासिफिक इन्टरनेसनल-२००९ मा सहभागिता जनाएकी थिइन्। यसैगरी मिस नेपाल-२००९ की विजेता जेनिशा मोक्तानले मिस वल्र्ड-२००९ मा र सोही वर्ष ब्युटी अफ द वल्र्ड-२००९ मा सहभागिता जनाइन्। यसैगरी मिस नेपाल-२०१० की फस्ट रनर अप सहाना बज्राचार्यले मिस अर्थ-२०१० मा र यसै वर्ष मिस एसिया प्यासिफिक वल्र्ड-२०११ मा सहभागिता जनाइन्।
केही उल्लेखनीय उपलब्धि
सन् १९९० देखि अन्तर्राष्ट्रिय सौन्दर्य तथा बौद्धिकतासम्बन्धी प्रतियोगितामा नेपालको उपस्थिति रहिआएको देखिन्छ। यद्यपि तीमध्ये एकाध उपस्थिति मात्र उपलब्धिका दृष्टिले उल्लेखनीय छन्। बाँकी उपस्थिति जनाउने र अनुभव संगाल्ने बाहेक हात लाग्यो शून्यको स्थितिमा छन्। अन्तर्राष्ट्रिय सौन्दर्य तथा बौद्धिकतासम्बन्धी विभिन्न प्रतियोगितामा नेपालका तीन वटा उपस्थिति मात्र उल्लेखनीय छन्। सन् २००३ मा आयुषा श्रेष्ठले वल्र्ड मिस युनिभर्सिटीको मुख्य उपाधि जितेकी थिइन् भने सन् २००६ मा मिस्टर एण्ड मिस युनिभर्सिटी इन्टरनेसनलमा नीरज बरालले मिस्टर युनिभर्सिटी इन्टरनेसनलको उपाधि जितेका थिए। यसैगरी हालै मात्र टर्कीमा सम्पन्न लिटिल मिस वल्र्ड-२०११ मा नेपालका तर्फबाट सहभागी भएकी विपश्वी पौडेलले लिटिल मिस वल्र्डको ताज पहिरिएर नेपालको गौरवलाई उच्च बनाउन थप योगदान दिएकी छिन्। यी महत्वपूर्ण उपलब्धिबाहेक अन्तर्राष्ट्रिय सौन्दर्य प्रतियोगितामा केही अन्य उपलब्धि पनि नेपाली युवायुवतीले हात पारेका छन्। जसअन्तर्गत २००७ को म्यानहन्ट इन्टरनेसनलमा चन्दन अग्रवालले मिस्टर पर्सनालिटी तथा २००८ को म्यानहन्ट इन्टरनेसनलमा रिकेश श्रेष्ठले मिस्टर प|mेन्डसीपको अवार्ड जितेका थिए। लामो समयदेखि निरन्तर रूपमा प्रतिनिधित्व हुँदै आएको मिस वल्र्ड प्रतियोगितामा भने हालसम्म कुनै प्रकारको चमत्कार हुन सकेको देखिँदैन। सन् २००३ को मिस वल्र्डमा भने उक्त वर्षकी मिस नेपाल प्रीति सिटौलालाई वेस्ट डे्रस राउन्डको रिहर्सलमा मिस वल्र्डका रूपमा भोटिङ गरिएको थियो। यसैगरी मिस एसिया प्यासिफिकतर्फ सन् २००३ मा प्रतिनिधित्व गरेकी प्रेरणा शाह उत्कृष्ट दसभित्र पर्न सफल भएकी थिइन्। सन् २००५ को मिस एसिया प्यासिफिकको ट्यालेन्ट राउन्डमा प्रतिनिधित्व गरेकी सराह गुरुङले वेस्ट नेसनल कस्ट्युमको अवार्ड जितेकी थिइन्। २००५ मै मिस अर्थमा सहभागी भएकी सभोना श्रेष्ठ पिपुल्स च्वाइसअन्तर्गत टप टेन भित्र परेकी थिइन्। यसैगरी गत वर्ष सम्पन्न मिस एसिया प्यासिफिक वल्र्डमा सहाना बज्राचार्यले उत्कृष्ट १५ सम्मको यात्रा तय गरेकी थिइन्।
अनुभवीका कुरा
सन् २००३ मा वल्र्ड मिस युनिभर्सिटीको मुख्य उपाधि जितेर नेपाल र नेपालीको शान, मान र सम्मानलाई विश्व मञ्चमा अझ उचाइमा पुर्‍याएकी आयुषा श्रेष्ठको विचारमा सुन्दरता र बौद्धिकता मापनको अन्तर्राष्ट्रिय प्रतियोगितामा नेपालको उपस्थिति उल्लेख्य उपलब्धिमा परिणत हुन नसक्नुका पछाडिको मुख्य कारण यहाँको तयारी, प्रशिक्षण एवं गु्रमिङ सीमित स्रोत-साधनबीच सम्पन्न हुनु हो। प्रतियोगीमा बढी मनोवैज्ञानिक दबाब पर्ने हुँदा परिणाम उल्लेख्य हुन नसकेको आयुषाले बताइन्। पूर्व मिस नेपाल सुगरिका के.सी. पनि आयुषाको भनाइसित धेरै हदसम्म सहमत देखिइन्। यसपटकको मिस नेपाल प्रतियोगिताकी ट्रेनर सुगरिकाले मिस वल्र्डमा आफ्नो सहभागिताको अनुभवलाई आधार मानेर अभिव्यक्ति दिने क्रममा भनिन्-’यहाँको आयोजक संस्था वा एजेन्सी आफैंलाई यहाँको आयोजनालाई राम्रोसँग प्रस्तुत गर्न बजेट व्यवस्थापनमा केही हदसम्म कठिनाइ सामना गर्नुपर्ने भएकाले कार्यक्रमपछि विजेता हुनेलाई अन्तर्राष्ट्रिय प्रतियोगिताका लागि थप ग्रुमिङका लागि बजेट जुटाउन वा दिल खोलेर खर्च गर्न गाह्रो हुन्छ। परिणामस्वरूप थुपै्र कुरामा प्रतियोगी आफैंले आर्थिक भार समेत बेहोर्नुपर्ने हुन्छ जसले गर्दा ऊ एक किसिमको तनाव र दबाबबाट गुज्रनुपर्ने हुन्छ। डे्रसिङ, मेकअप, अपेरियन्स आदि कुरामा तुलनात्मक रूपमा अन्य देशकाले भन्दा कम्प्रोमाइजको दृष्टिबाट तयारी गर्नुपर्ने भएकाले त्यसबाट प्रतियोगीको आत्मविश्वासमा प्रभाव पर्छ। फलतः उसको पर्फमेन्स पनि प्रभावित हुन पुग्छ।’ सुगरिकाका अनुसार ग्रुमिङका लागि सीमित व्यक्ति र विज्ञको उपलब्धता पनि हाम्रा लागि माइनस प्वाइन्ट हो। यहाँ आयोजना हुने कार्यक्रमको तयारी एवं प्रशिक्षणका लागि समय पनि अपुग रहेको र उपलब्ध समयमा धेरै कुरा गर्नुपर्ने भएकाले पनि प्रतियोगीले सोचेअनुरूप ग्रुम हुन नपाउने सुगरिकाको कथन छ । कोरियोग्राफर एवं म्यानहन्ट इन्टरनेसनलमा नेपालको तर्फबाट पहिलो पटक सहभागी भएका प्रशान्त ताम्राकारका अनुसार ग्रुमिङका लागि आवश्यक समय अपुग रहेकाले पनि अन्तर्राष्ट्रिय सौन्दर्य प्रतियोगितामा नेपालको उपस्थिति प्रायः उपस्थितिमै सीमित रहन पुगेको हो। ताम्राकार भन्छन्-’जहाँ एकजना व्यक्तिलाई साधारण दृष्टिले ग्रुम गर्न चारदेखि छ सातासम्म समय खर्चिनुपर्छ, यहीँ एउटा प्रतियोगीले त्यही समयसीमाभित्र आफूलाई मानसिक, शारीरिक तथा बौद्धिक रूपमा ग्रुम गर्नुपर्ने हुन्छ। जुन सबै दृष्टिबाट अपुग समय हो। ताम्राकारका अनुसार नेपालमा अन्तर्राष्ट्रिय परिवेशलाई ध्यानमा राखेर ग्रुमिङ गर्ने शैली वा ग्रुम गर्ने विज्ञको पनि सीमितता छ र त्यसमा पनि आर्थिक सम्झौता गर्नुपर्ने स्थितिले यो प्रक्रिया गहिराइमा भन्दा बेसिक इन्फर्मेसनमा सीमित हुन पुग्छ। त्यसले धेरै प्रभाव पार्ने ताम्राकारको बुझाइ छ। नेपालका लागि मिस इन्डिया वल्र्ड वाइड तथा लिटिल मिस वल्र्ड प्रतियोगितामा सफलता हात पारेको संस्था नेप्लिज काउन्सिलका दीपेन्द्र रत्न शाक्य आयोजकका नाताले अन्तर्राष्ट्रिय प्रतियोगितामा प्रतिनिधित्व गर्ने प्रतियोगीसँगै आफू पनि जाने गरेको बताउँछन्। शाक्यका अनुसार यसबाट प्रतियोगीलाई मोरल सपोर्ट प्राप्त हुन्छ। फलतः प्रतियोगीले आफूलाई ढुक्क राख्न सक्छ। नयाँ ठाउँमा एक्लो र त्यसमा पनि धेरै जना प्रतियोगी र प्रतिस्पर्धाको दबाबमा आफूले चिनेको व्यक्ति साथमा हुनाले प्रतियोगीलाई मनोवैज्ञानिक दृष्टिबाट पनि सुरक्षा र सहयोग प्राप्त हुने शाक्य बताउँछन्। इमिग्रेसन, चेक इन, चेक आउट, फ्लाइट डिटेलल जस्ता स-साना कुराको समेत जानकारी प्रदान गरेर प्रतियोगीलाई ढुक्क र सहज बनाउनु आयोजकको जिम्मेवारी भएको दीपेन्द्रको कथन छ। अन्तर्राष्ट्रिय परिवेशमा प्रतिस्पर्धा कसरी आयोजना हुन्छ, मूल्यांकनको तरिका र आधार आदिका विषयमा पनि हाम्रा आयोजकहरूलाई राम्रो जानकारी हुनु जरुरी छ। यहाँको प्रतियोगिताको तयारीदेखि नै यस विषयमा प्रतियोगीहरूलाई बुझाउनुपर्ने र त्यहीँकै फम्र्याटमा यहाँ पनि कार्यक्रम संचालन गर्न सके अझ प्रभावकारी हुने दीपेन्द्रको बुझाइ छ ।

नेपालको प्रतिनिधित्व गर्दै अन्तर्राष्ट्रिय मञ्चमा उभिन पाउनु आफैंमा गर्वको विषय भएकाले प्रतियोगीले आफ्ना तर्फबाट बढी तयारी गर्नुपर्ने प्रशान्त बताउँछन्। पूर्व मिस नेपाल सुगरिकाले भने आफूले प्रतिस्पर्धा गर्नर्े प्रतियोगिताका बारेमा राम्ा्रो जानकार हुनुपर्ने बताइन्। मिस वल्र्डका सम्बन्धमा उनले उक्त प्रतियोगितामा सुन्दरताको प्रश्न पहिलो हुने भएकाले आफ्नो सम्पूर्ण व्यक्तित्वको आकर्षणमा अत्यन्त संवेदनशील हुनुपर्ने बताइन्। प्रतियोगिताको मूल्यांकन परिधि विभिन्न चरण हुँदै अघि बढ्ने भएकाले सबै चरणमा आफ्नो बलियो उपस्थिति र दाबेदारी राख्न सके मात्र प्रतियोगीको उपस्थितिले राम्रो प्रभाव पार्न सक्ने पूर्व मिस नेपाल केसीले बताइन्। ब्युटी विथ पपर्स, बीच ब्युटी, भोटिङ, ट्यालेन्ट राउन्ड, वेस्ट ड्रेस राउन्ड, स्वीम सुट राउन्ड सबैको महत्वपूर्ण भूमिका हुने भएकाले ती सबैमा आफ्नो उपस्थितिलाई प्रभावकारी बनाउनुपर्छ। त्यसमा पनि आफ्नो पकड र आफूले परिश्रम गरेर उपलब्धि हासिल गर्न सक्ने राउन्डमा अझ बढी प्रयास गर्नुपर्ने उनको कथन छ । आयुषा श्रेष्ठले पनि उक्त कुरामा सहमति जनाइन्। उनका अनुसार अन्तर्राष्ट्रिय प्रतियोगिता आयोजना हुने राष्ट्रको विमानस्थलमा अवतरण गरेसँगै प्रतियोगीको मूल्यांकन प्रक्रिया प्रारम्भ हुन्छ। देशकै प्रतिनिधित्व गरिने भएकाले प्रतियोगीले परिपक्व व्यवहार तथा आचरण अपनाउनुपर्ने उनले बताइन्। अन्य मुलुकका प्रतियोगी, उताका आयोजक एवं संचारकर्मीहरूसित प्रस्तुत हुने शैली, बोली, बानी, व्यवहार आदि कुराले धेरै महत्व राख्ने श्रेष्ठको अनुभव छ। आफू कुन रूपमा र कसरी प्रस्तुत हुने विषयमा प्रतियोगी निकै सजग हुनुपर्ने आयुषाले बताइन्। आत्मविश्वासलाई कायम राख्दै सम्पूर्ण व्यक्तित्वलाई सकारात्मक रूपमा प्रस्तुत गर्न सक्नु ठूलो चुनौती हो तर त्यसलाई सही रूपमा कार्यान्वयन गर्न सके मात्र आफ्नो सम्भावना बढ्ने श्रेष्ठको अनुभव छ।

मिस तमुस्यो को ताज मिस ईकलेज सेकेन्ड रनरअप नमिता गुरुङले जित्न सफल भएकोमा सिजन मिडियाको तर्फवाट वधाई ज्ञापन गर्दछौ ।
नमितालाई पूर्व मिस तमुस्यो बुद्धिलक्ष्मी तमूले ताज पहिर्‍याइदिइन् । उनले बेस्ट कन्पिmडेन्टको टाइटल पनि पाइन् । उनले २५ हजार रुपैयाँ, अन्नपूर्ण संरक्षण क्षेत्र आयोजना (एक्याप) को ब्रान्ड एम्बेसडरको अवसर, स्थानीय ब्युटिपार्लरबाट ६ महिने स्पेसल कोर्स सिक्ने अवसर समेत प्राप्त गरिन् ।

तमू विद्यार्थी छोंज धी कास्कीद्वारा आयोजित प्रतियोगितामा कास्कीकी रजनी तमू बेस्ट पर्सनालिटीसँगै फस्ट रनर अप भइन् । उनले १५ हजार रुपैयाँ पाइन् । कास्कीकै रिना तमूले सेकेन्ड रनर अप बनेर १० हजार रुपैयाँ हात पारिन् ।

भूमिका तमूले दर्शक छनोट र बेस्ट स्किन, रूपन्देहीकी पुष्पा तमू मोस्ट ट्यालेन्ट, अन्जानी तमू बेस्ट हेयर, पूजा तमू डिसिप्लिन, मुना तमू बेस्ट ड्रेस, विष्णु तमू क्याटवाक, तीर्था तमूले बेस्ट ल्याङ्ग्वेज टाइटल पाए । प्रतियोगितामा झापा, संखुवासभा, सुनसरी, मकवानपुर, नवलपरासी, काठमाडौं, लमजुङ, स्याङ्जा, तनहुँ लगायतका युवतीहरू भिडेका थिए । कार्यक्रममा ‘गण्डकी तारा‘ मनोज गुरुङ, दोहोरी गायक शंकरविरही गुरुङले सांगीतिक प्रस्तुति दिएका थिए ।

सिजन मिडियाको आयोजनामा गत वर्षदेखि भइरहेकॊ ँमिस एयर होस्टेज २०११” ९ँथि ज्ष्नज ःबपभ थ्यगच म्चभबु ऋयुभ त्चगभ० प्रतियागिताको लागि प्रतियोगिहरु छनौट गर्ने कार्यक्रम आज कमलपोखरी स्थित मार्कोपोलो विजनेश होटलमा सम्पन्न भएको छ । अडिसनका लागि निर्णायक मण्डलमा गुण एयर का सिनियर क्याप्टेन विनय विजुक्छे एयर डाइनेष्टीकी क्याप्टेन मिस पि्रया अधिकारी गुण एयरलाइन्सका पाइलट सुवास जंग रानाभाटअग्नि एयरलाइन्सकी चिफ एयरहोस्टेज अन्जली खनाल एयर होस्टेज एरीना नेमकुल र कोरीयोग्राफर रोजीन शाक्य रहेका थिए ।
प्रतियोगिताका लागि आवेदन दिएका काठमान्डौ वाट २५ जना मध्येबाट १५ जना र राजधानी वाहिर पोखरावाट ४ जना र वुटवलवाट ५ जना प्रतियोगीहरु समावेस गर्ने गरी जम्मा २४ प्रतियोगीहरु छनौट गरिएका छन् । प्रतियोगीताका लागि छनौट भएका युवतिहरुलाई मंसिर १३ गते मंगलबारबाट कमलपोखरी स्थित मार्कोपोलो विजनेश होटलमा प्रशिक्षण दिइने छ । प्रशिक्षणको क्रममा प्रतियोगीहरुलाई एभियसन सम्वन्धी विभिन्न विषय वस्तुको जानकारी हस्पीटालीटी सम्वन्धि जानकारी शारारिक फिटनेश फोटो सेसन व्यक्तित्व विकास सम्वन्धी पनि प्रशिक्षण दिइने छ । विभिन्न सामाजिक संघ संस्थाहरुको भ्रमण जस्तै माइती नेपाल नारकोनन् नेपाल वृद्धा आश्रम आदि मिडिया भिजीट रक्तदान कलचरल भिजीट र टुरीजम सम्वन्धिको जानकारी प्रदान पनि गराइने छ ।
स्टेज पर्फमेन्स क्याटवाक मेक अप ड्रेसअप आदि लगायतका विधामा भने कोरियोग्राफर रोजीन शाक्यले प्रशिक्षण दिनुहुने छ । प्रतियोगीहरुविचको आन्तरीक प्रतिभाको पनि प्रशिक्षण अवधीमा प्रतीयोगीता गरि उनीहरु भित्ररहेको प्रतिभालाइ देखाउने मौका प्रदान गरिनेछ र प्रतियोगीहरुको अन्तिम प्रतिस्प्रधा पौष ९ गते काठमान्डौ वसुन्धारा स्थित होटल साहान्सामा सम्पन्न हुनेछ । प्रतियोगिताका विजेताहरुले मिस एयर होस्टेजको ताज उपाधि सहित रु २५ हजार नगद एयरहोस्टेज वन्ने अवसर साथै साउथ वइस्टन स्टेट कलेज वसुन्धरा मा एक वर्षे व्याचलरमा फुल स्कलरसीपमा पढ्नपाउने र अन्य गिफ्टहयाम्पर पाउने छन । फस्ट रनर अप र सेकेण्ड रनरअपले भने क्रमशः रु २० हजार १५ हजारका दरले नगद र एयर होस्टेजको जागीरको लागि आयोजकले अन्य एयरलाइन्सहरुमा प्रयास गरीदिने र साउथ वइस्टन स्टेट कलेज वसुन्धरा मा एक वर्ष व्याचलरमा फुल स्कलरसीपमा पढ्नपाउने साथै मोवाइल र अन्य गिफ्टहयाम्पर प्रदान गरिने छ । यस बाहेक अन्य विभिन्न विधामा पनि विजेताहरु छनौट गरिनेछ ।

चार वर्षअघि सशस्त्र प्रहरीमा भर्ना भएकी २३ वर्षीय गीताले फेसबुकमा साथी बनाएका श्रेष्ठसँग जिन्दगी बिताउने सपना सात महिनादेखि सजाउन थालेकी थिइन् । फेसबुकमा च्याट गर्दागर्दै मायाप्रिती गाँसेका उनीहरूले पहिलोपल्ट काठमाडौंमै भेटघाट गरे । त्यसपछि त्यो बाक्लो भयो । अविराजले गीताबिना जिन्दगी बिताउन नसक्ने भन्दै उनलाई बिहेको सपना देखाएर भुलाएका थिए । बाबुआमालाई भावी दुलही देखाउने भन्दै मायाप्रिती बसेको दुई महिनामा घर लिएर पनि गएका थिए । तीन दिन त्यहाँ राखेपछि उनले गीतालाई काठमाडौं ल्याए । चाँडै बिहे गर्ने भन्दै अविराजले उनलाई आफ्नै कोठामा राख्न थालेका थिए । त्यही बीचमा उनीहरूले फेसबुकको पासवर्ड साटासाट गरेका थिए । ‘जहिले भए पनि बिहे भइहाल्छ, पासवर्ड साटौं भन्दै लगेको रहेछ,’ काठमाडौं परिसरका डिएसपी आभूषण तिम्सिनाले भने, ‘केटी टाढिन थालेपछि उसले उसको पासवर्ड परिवर्तन गरेर अश्लील फोटो पोस्ट गरिदिएको रहेछ ।’
डिएसपी तिम्सिनाले फेसबुकबाट हुने अपराध पछिल्ला दिनमा बढेको बताए । ‘सम्बन्ध सुमधुर भइन्जेल केही हुँदैन, पछि बदनाम गरिदिने गरेका घटना धेरै छन् ।’ महानगरीय प्रहरी अपराध महाशाखामा समेत यस्ता घटनाका उजुरी दिनहुँ पर्ने गरेका छन् । अपराध महाशाखाका एक अधिकृतका अनुसार दैनिक दुइटा उजुरी फेसबुकसम्बन्धी हुने गरेका छन् । पीडित प्रायः सबै महिला छन् । माथि उल्लेख गरिएकी गीताको घरमा बिहेको कुरा अगाडि बढ्न थालेपछि उनले पनि अविराजलाई त्यस निम्ति दबाब दिएकी थिइन् । तर, श्रेष्ठले सधै भोलि–पर्सि भन्दै टार्न थालेपछि सम्बन्ध तोडिन् । अविराजले चाहिं उनलाई छाड्न चाहेका थिएनन् । तर, गीता सम्बन्ध तोडेर अन्तै गएपछि उनी ‘आक्रोशित’ भए । फोन गरेर मानसिक दबाब पनि दिन थाले । तर, गीताले वास्ता गरिरहेकी थिइनन् । ‘अलि समय बेवास्ता गरेपछि छाड्ला भन्या त झन् बदनाम गर्‍यो,’ उनले सुनाइन्, ‘अब त फेसबुक नै खोल्दिनँ ।’ सशस्त्र प्रहरी मुख्यालयमा कार्यरत उनलाई एक साथीले फोन गरेर फेसबुकमा के–के राखेको भन्दै सोधेपछि पो झसंग भइन् । आफ्नो फेसबुक खोल्न खोज्दा पासर्वड मिलेन भनेपछि अरू चकित भइन् ।
हेर्दा त इन्टरनेटबाट डाउनलोड गरेर अनावश्यक तस्बिरहरू पोस्ट गरेको उनले भेटिन् । केही समय अत्तालिएकी उनले हत्तपत्त ती तस्बिर हटाउन खोजिन् तर सकिनन् । अनि प्रहरीमा उजुरी दिइन् । त्यसपछि प्रहरीको फन्दामा परे ती सशस्त्र प्रहरी । उनले गीताले आफूसँग बिहे गर्न नमानेपछि उनको बदनाम गरेको प्रारम्भिक बयान दिएका छन् ।
स्रोत :कान्तिपुर

अमेरिकी रियालिटी टिभी स्टार हेदी मोन्टाग केही समयअघि स्तन प्रत्यारोपणका कारण चर्चामा आएकी थिइन् । आफ्ना स्तनको आकार बढाउन प्रत्यारोपण गरेकी हेदीका स्तन आवश्यकता भन्दा बढि नै ठूला भएछन् क्यारे । हालै कोस्टारिका सामुद्रिक किनारमा मस्ती गरिरहादा पानीको सामान्य छालले उनको ब्रा नै खुस्काइदियो र एउटा स्तन अकस्मात बाहिर निस्कियो । बिकिनी फलको सिकार भएकी हेदीले त्यसपछि हतार-हतार हातले स्तन छोप्दै ब्रा मुनि लुकाइन् । उनको यस्तो हालत देख्नेले सायद भन्दै थिए होलान् ‘ठूला चाहिएपछि यस्तै हुन्छ’ ।

CyberSansar proudly announces Miss Nepal USA 2nd Runner up Ms. Nabina Basnet as its ‘First Ever Brand Ambassador’ for North America (United States of America and Canada). As brand ambassador Ms. Nabina Basnet will be promoting CyberSansar.com, Nepal’s leading entertainment website, in various parts of America while also serving as a valuable CyberSansar team member.
Ms. Basnet’s is not a new name in the world of fashion in America. She was the second runner up in the Miss Nepal USA 2011 pageant held on August 20th, 2011 in New York City. Even before winning the title, she had created a niche for herself in the world of Nepalese fashion and media in the States. She has done many Nepali and Indian bridal fashion shows as model, organizer, and choreographer. She is also well-known for her work as a Radio Jockey. Recently she served as one of the organizers of Association of Nepalese in America (ANA) Fashion Extravaganza, the biggest fashion event among the Nepali community in the US. The ANA extravaganza is held in various US cities every year.
The young, beautiful, and multi-talented Ms. Basnet draws her inspiration from CNN Hero and founder of Maiti Nepal, Anuradha Koirala and Popular talk-show host Oprah Winfrey. Her dream is to follow in their footsteps and to fight for social issues. It is her belief change can be brought about in the Nepalese society too if only people were socially aware to stand up for themselves.
Ms. Basnet currently resides in Dallas, Texas, USA where she will be pursuing her Bachelor’s in Media and Television Broadcasting at the University of Northern Texas.
CyberSansar team congratulates and warmly welcomes Nabina.

Jamal on June 26th, Sunday with 30 SLC appeared participants. The Chief Guest of the program was Dr. Hem Kumar Mishra (Vice Chairman of Higher Secondary Education Board). Similarly, chief judges for the event were Prof. Dr. Prem Prasad Baniya, Anjali Sharma (Chief Airhostess Agni Airlines), Akash Adhakari (Actor), Harisingh K.C (Vice chairman, Southwestern state college) and Nar Bahadur Bista (Principal, Global College of Management).
Who won what?
Friendship Award-Sanju Sitaula,
Best Walk Award-Sussan lama,
Best Skin Award-Nancy Rimal,
Best Hair Award-Grishma Basnet,
Discipline Award-Saiby Panday,
Personality Award-Sujina Thapa,
Photogenic Award-Saloni Sharma,
Dance Talent Award-Parikarma Rai,
Distension Award-Bishrom,
Education T. Award-Parikrama Rai,
Popular Award-Rinky Sashi,
Viewer’s Award-Nancy Rimal,
Best Smile Award-Sussane Lama,
Best Kurth Award-Sarina Shrestha,
Second Runner up-Sarina Shrestha,
First Runner up-Sujina Thapa,
Winner (SlC Princess 2011)-Parikarma Rai.

The winner of SLC Princess 2011, won a Laptop computer, mobile set, full scholarship at Western State college and other gift hampers. Likewise, first and second runner-up won a mini laptop, a mobile set, one year scholarship in +2 along with few gift hampers. Similarly, for other participants, 50 to 75% scholarship in +2 is planned so far.

अन्तर्राष्ट्रिय मापदण्डअनुसार कक्षा १२ सम्म विद्यालय तह नै हुने भएकाले नेपाल सरकारले यस्तो व्यवस्था लागू गर्न लागेको हो । गत वर्षदेखि कार्यान्वयनमा आएको विद्यालय क्षेत्र सुधार कार्यक्रमले १-१२ कक्षासम्मलाई विद्यालय तह मानेको छ । यसैअनुसार सन् २०१२ बाट कक्षा १२ मा एसएलसी लिन लागिएको हो । त्यसपछि कक्षा १० को परीक्षा क्षेत्रीय तहमा सीमित हुनेछ । १९९० सालमा सुरु भएयता हरेक वर्ष कक्षा १० मा एसएलसी परीक्षा लिइँदै आएको छ ।
अन्तर्राष्ट्रिय शैक्षिक मापदण्डअनुकूल बनाउन कक्षा १२ मा एसएलसी लिन लागिएको जनाउँदै शिक्षाविद् डा. कमलकृष्ण जोशीले अब नयाँ संरचनाअनुसार राष्ट्रिय परीक्षा बोर्ड बन्न जरुरी रहेको बताए । नयाँ संरचनाका निम्ति अहिलेको परीक्षा नियन्त्रण कार्यालय, उच्च माध्यमिक शिक्षा परिषद् र प्राविधिक शिक्षा तथा व्यावसायिक तालिम परिषद्लाई समाहित गरी राष्ट्रिय परीक्षा बोर्ड गठन गर्ने तयारी छ । सन् २०१५ देखि कक्षा १२ मा राष्ट्रिय, १० मा क्षेत्रीय र ८ मा जिल्लास्तरीय परीक्षा हुनेछ । नयाँ संरचना नियमनका निम्ति शिक्षा ऐन संशोधन संसद्मा विचाराधीन छ । ‘शिक्षा ऐनमा विद्यालय संरचना र राष्ट्रिय परीक्षा बोर्डको प्रस्ताव गरिएको छ,’ ऐन संसद्मा रहेको उल्लेख गर्दै शिक्षा मन्त्रालयका सहप्रवक्ता डा. लेखनाथ पौडेलले भने, ‘ऐन आएपछि बाटो

लाख ३० हजार ४ सय ९९ जना परीक्षार्थी उतिर्ण भएका छन् । यसवर्ष दुई विषय ५ अंकसम्म ग्रेस दिइएको परीक्षा नियन्त्रक सूर्यप्रसाद गौतमले जानकारी दिनुभयो । जसमध्ये नियमिततर्फ ५५ दशमलव ५ प्रतिशत अर्थात २ लाख २० हजार ७ सय ६६ परीक्षार्थी उतिर्ण भएका छन् । यो गतवर्षको तुलनामा ८ दशमलव ८१ प्रतिशत कम हो । नियमिततर्फ विशिष्ट श्रेणीमा २० हजार १ सय ११, प्रथम श्रेणीमा ८२ हजार ६ सय १९, द्धितृय श्रेणीमा १ लाख ९ हजार ७ सय ९५ र तेस्रो श्रेणीमा ८ हजार २ सय ४१ जाना उतिर्ण भएका छन् । यसैगरी यसवर्ष आंशिकतर्फ ९ हजार ७ सय ३३ अर्थात १७ दशमलव ३० प्रतिशत परीक्षार्थी उतिर्ण भएका छन् । यो गतवर्षको भन्दा करिव १३ प्रतिशतले कम हो । आशिंकतर्फ विशिष्ट श्रेणीमा कोहि पनि उर्तिण भएका छैनन भने प्रथम श्रेणीमा १ सय ८०, द्धितृय श्रेणीमा ७ हजार ३ सय ६६ र तेस्रो श्रेणीमा २ हजार १ सय ८७ जना परीक्षार्थी उतिर्ण भएका छन् । २०६६ सालको परीक्षामा नियमित तर्फ ६४ दशमलव ३१ तथा आंशिकतर्फ २९ दशमलव १८ प्रतिशत विद्यार्थी उतिर्ण भएका थिए । परीक्षाफल नेपाल टेलिकमको १६०० डायल गरी प्राप्त निर्देशनमा नतिजा प्राप्त गर्नसक्ने व्यवस्था गरेको छ । त्यस्तै एसएमएसतर्फ नेपाल टेलिकमको १४०० मा एसएमएस गरी प्राप्त गर्न सकिने छ भने वेभसाइटतर्फ www.slcresult.soce.gov.np, www.slc.ntc.net.np, www. moe.gov.np र www.doe.gov.np मा हेर्न सकिन्छ । गत चैत १० देखि १८ गतेसम्म सञ्चालित एसएलसी परीक्षामा मुलुकभरबाट नियमित र आंशिकतर्फ गरी ४ लाख ५६ हजार २२ जनाले परीक्षा दिएका थिए । दुई विषयमा फेल भएकाहरुले साउन २३ गतेबाट मौका दिन पाउने परीक्षा नियन्त्रण कार्यालयले जनाएको छ । परीक्षा नियन्त्रण कार्यालयले यस वर्ष मार्कसिटसँगै सर्टिफिकेट जिल्ला लिल्लामै पठाइने परिक्षा नियन्त्रक गौतमले जानकारी दिनुभयो ।

यसबाट शिक्षा कार्यालयबाटै मूल प्रमाणपत्र हराउने समस्या घट्ने छ । सरकारी रोजगारी तथा विदेश अध्ययनका लागि अनिवार्य रूपमा मूल प्रमाणपत्र चाहिने भएकाले दैनिक ५० जनाभन्दा बढीले पनिकामा मूल प्रमाणपत्रका लागि आवेदन दिने गरेका छन् । विगत वर्षका प्रमाणपत्र जिल्ला शिक्षा पठाइसकेकाले विद्यार्थी अहिले ‘ओरिजिनल’ को सट्टा ‘प्रोभिजन’ प्रमाणपत्र लिन बाध्य छन् ।
परीक्षा नियन्त्रक सूर्यप्रसाद गौतमका अनुसार पनिकाले त्यसको सबै तयारी पूरा गरेको छ । ‘यसपालि विद्यार्थीले ओरिजिनल प्रमाणपत्र र मार्कसिट एकैसाथ पाउने छन्,’ नियन्त्रक गौतमले कान्तिपुरसित भने, ‘विद्यार्थीलाई सम्बन्धित शिक्षा कार्यालयमार्फत मूल प्रमाणपत्र उपलब्ध गराइने छ । तोकेको शुल्क तिरेर विद्यार्थीले आफ्नो ओरिजिनल सर्टिफिकेट लिन सक्नेछन् । यसबाट विदेश अध्ययन गर्न जाने र रोजगारीका लागि आपत्त पर्दा हतारमा प्रमाणपात्र खोज्ने झन्झटबाट विद्यार्थी मुक्त हुनेछन् ।’
अहिले पनिका सानोठिमी तथा क्षेत्रीय शिक्षा निर्देशनालयमार्फत यस्तो प्रमाणपत्र दिने गरिएको छ । पुराना विद्यार्थीले ओरिजिनलको सट्टा प्रेभिजनल पाउने गरेका छन् । ‘विद्यार्थीले मूल प्रमाणपत्र नलाँदा त्यस्ता धेरै प्रमाणपत्र जिल्ला शिक्षा कार्यालयमा थन्किएका छन्,’ गौतमले भने, ‘यसबाट विद्यार्थीलाई झन्झट भएको छ, राजस्व उठ्न सकेको छैन ।’ बर्सेनि करिब २ लाखले एसएलसी पास गर्छन् । यसबाट बर्सेनि करिब ४ देखि ६ करोड रुपैयाँ राजस्व संकलन हुने गौतमले बताए । मूल प्रमाणपत्र लिन पनिकाले २ सय रुपैयाँ मूल्य तोकेको छ । विद्यार्थीले मूल प्रमाणपत्र अनिवार्य लिनुपर्ने व्यवस्था छ ।
यसैगरी विद्यार्थीको सुविधाका लागि पनिकाले पुनर्याेगको समय पनि ३५ दिनबाट घटाएर १५ दिन बनाएको जानकारी गौतमले दिए । निर्देशिका नै परिवर्तन गरेर यस्तो व्यवस्था गरिएको उनले बताए । पुनर्यागको ३५ दिने म्यादका कारण मौका परीक्षाका अवसर पाएका विद्यार्थी परीक्षा दिने कि पुनर्याेग गर्ने दोधारमा हुन्थे । ‘पुनर्योगको नतिजा १५ दिनमै आउने हुनाले अब पूरकका परीक्षार्थीका लागि पनि फाइदा हुनेछ,’ उनले भने, ‘उत्तीर्ण हुने विद्यार्थीले पनि पूरक परीक्षामा सहभागी हुनुपर्ने बाध्यता हटेको छ ।’
पुनर्योगलाई छिटो गर्न पनिकाले उत्तरपुस्तिकाको व्यवस्थित भण्डारण थालेको छ । त्यसका लागि भण्डारमा फलामे र्‍याक व्यवस्था गरिएको छ । र्‍याकमा विषय र केन्द्रअनुसारका उत्तरपुस्तिका व्यवस्थित तरिकाले भण्डारण गरिएको छ । अव्यवस्थित भण्डारणका कारण पुनर्याग तथा पुनर्परीक्षणका लागि उत्तरपुस्तिका खोज्न कठिन हुने गरेको थियो ।